Religia a nauka o religii cz. 6

Pozostaje do rozpatrzenia metoda religijna.

Metoda ta polega na uznawaniu nieomylnego autorytetu bądź starożytnych ksiąg świętych, bądź odwiecznych, przekazanych przez tradycję, zwyczajów i poglądów, O pochodzenie tych ksiąg lub tych poglądów pytać niewolno. Każda religia przy tym opiera się na wierze w działanie jakowych pozaświatowych potęg zasadniczo niepoznawalnych, którym człowiek obowiązany jest poddać się bez zastrzeżeń i które uznać musi za źródło i samej religii i wszelkiej mądrości w ogóle. Doświadczenia jako metody religia nie zna zupełnie.

Metody naukowe zasadniczo różnią się od tych metod religijnych. Nauka nie zna autorytetu ani żadnej księgi ani żadnych podań i tradycji. Nauka nie zna żadnych zasadniczo niepoznawalnych sił pozaświatowych. Nauka wie, że bardzo wielu rzeczy nie wie, ale zasadniczo uważa świat za poznawalny. Przystępując do badania jakiego bądź zjawiska, nauka musi uważać je za poznawalne i za uwarunkowane przez inne, również zasadniczo poznawalne, zjawiska. Wreszcie nauka opiera wszystkie swoje wnioski na doświadczeniu, lub na rozumowaniach, poza którymi stoją przypuszczalne doświadczenia.